Opgroeien met social media

Een doodgewone donderdagmiddag bij Ami kappers en er zit een man op  leeftijd in mijn stoel die ik al heel wat jaren knip. We kunnen altijd leuk kletsen met elkaar en op een gegeven moment krijgen we het over kinderen op laten groeien in het tijdperk van de social media en hij verteld me hoe blij hij is dat dat nog niet bestond toen zijn kinderen klein waren, en ik begrijp maar al te goed wat hij bedoelt…..

Ik stam nog uit de tijd dat telefoons aan de muur hingen je weet wel met zo’n gekrulde draad eraan waar je tijdens het bellen met je vingers in zat te peuteren (ja herkenbaar voor de iets oudere lezers?) en kan me het moment nog heel goed voor de geest halen dat ik met mijn aller eerste baby blauwe pocketline swing van de stad naar huis fietste echt zó 1998! Trots als een pauw en van mijn eigen verdiende geld van mijn bijbaantje in de wasserij gekocht! De hemel was dat!! Er zat geen internet op maar hey je kon sms-sen! En dat was al heel wat! Zo’n zelf getypt berichtje versturen en die ander die dat dan ontving wát een techniek!

Ik ben een van de eerste generaties die halverwege is opgeroeid met internet, en dan bedoel ik met het ‘inbellen’ dus kon je niet bellen met de telefoon aan het draadje én internetten tegelijk. ‘Hang die telefoon nou eens op!’ waren woorden die bij ons thuis regelmatig door de woonkamer schalden. Tegenwoordig hebben kinderen al soms zó jong een mobiel en daarmee toegang tot het wereld wijde web dat me dat ook enorm beangstigd. Het internet is handig, verbindend, inspirerend, fascinerend, verrassend, uitbundig en verwonderend. Maar tegelijkertijd ook soms zó haatdragend, vijandig, afgunstig, vervreemd, afkerend, beoordelend en veroordelend. Pak een willekeurige Facebook post en scrol door naar de reacties deze zijn soms zó intens haatdragend en hard dat ik er soms echt van schrik.

Gelukkig heb ik een heel fijn clubje mensen leren kennen via internet. Echt vriendinnen zelfs, die ik zónder internet waarschijnlijk NOOIT had leren kennen. Deze blogpost kan ik schrijven OMDAT internet bestaat het verbindt ons. De wereld lijkt een stuk kleiner sinds internet bestaat. Maar mijn hoofd spint soms nu al rondjes want ik moet en zal mijn jongens leren om goed om te gaan met internet. En de allerbeste tip die ík ooit ergens hoorde was: Dat wat je online zet op internet zou je dat ook recht in iemands gezicht kunnen zeggen terwijl je iemand aankijkt? Is het antwoord ‘nee’ post het dan ook niet op internet.

De man in mijn stoel verteld me dat hij het goed vindt dat ik er al zo over nadenk en er nu al bewust mee bezig ben hij sluit het gesprek af bij de kassa met ‘Goed voorbeeld doet goed volgen meid bij jullie komt het wel goed’

Ik heb na hem geknipt te hebben even  pauze en loop naar het koffieapparaat en denk ‘Bij ons komt het vast goed’

like

Een gedachte over “Opgroeien met social media

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s